"De perswinkel heeft eindelijk een eigen definitie gekregen"

Dag bomma,

Ik heb nieuws. Nieuws dat ik je graag had verteld toen je de winkel, die nu de mijne is, opstartte in 1954.

Ik heb nieuws over onze winkeliers, die ondanks alle stress en tegenslagen, ervoor blijven kiezen om hun producten in de markt te blijven zetten. En dat nog steeds met de volle fierheid doen.

Want het is niet altijd gemakkelijk bomma, hoewel ik je erfenis vol trots opendoe elke dag om zes uur 's morgens, staan we voor heel wat uitdagingen. Tijdens de zomervakantie toen ik met Katrien, mijn vrouw, de grens overstak om op vakantie te gaan, viel het me op dat er aan de andere kant van de grens andere regels gelden. Net zoals overal in Europa.

De politiek heeft nog veel werk bomma. Even de grens overwippen om producten te kopen die in eigen land niet te krijgen zijn, is niet zo moeilijk. De regels zouden overal hetzelfde moeten zijn, niet? Om over internetaankopen nog maar te zwijgen. Ja, internetaankopen, da's ook een ding nu. Maar daarover vertel ik je wel een andere keer.

Maar dan komt nu het goeie nieuws. We zijn eindelijk een begrip, letterlijk dan. De perswinkel heeft een eigen definitie gekregen, die er zal voor zorgen dat onze geliefde, strikt gereglementeerde producten op de juiste manier in de markt worden gezet. En elke klant op een veilige en verantwoorde manier zijn aankopen zal kunnen doen. Zo krijgt elke winkelier het respect dat we verdienen. Hard work pays off, echt waar.

Dat betekent niet dat ik op m'n lauweren zal kunnen rusten. Ik moet en zal, samen met Perstablo, een versnelling hoger schakelen. Zeker nu we zo prominent aanwezig waren in de actualiteit, moéten we dat momentum vasthouden. We stonden in de gazet die ik op m'n toonbank had liggen. Dat zijn we jou, onze winkeliers, maar ook ons product gewoon verschuldigd. We zijn het kloppend hart van onze wijken. En dat zullen we ook blijven.

Ik vecht vol fierheid voor de erfenis die jij voor mij hebt opgebouwd, bomma. Wat had ik je graag verteld hoe veel moois we al hebben kunnen doen voor onze sector. Ik zet het voort. Voor jou, voor bompa, voor ons. Maar vooral voor mijn zoon, jouw achterkleinkind. Die met evenveel fierheid jouw erfenis doorzet.

Erik Van Olmen, ondervoorzitter Perstablo en krantenwinkelier