Nooit meer een droge of drassige tuin

Georges Velen onder u zullen wel al te maken gehad hebben met vochtige tuinen en de daaraan vast hangende mosvorming. Nu, er zijn oplossingen. En vandaag gaan we daar eens dieper op in. Hemelwater wordt deels afgevoerd of raakt deels in de bodem ingesijpeld. Niet elke bodem laat insijpelen echter toe. Dat zorgt er grotendeels voor dat de ene bodem droger wordt of net natter blijft. Dat is slechts een deel van het verhaal. In de bodem heb je ook een specifieke structuur waar waterlagen doorheen lopen. Die waterstanden zorgen mee voor een betere of slechtere drainage van bijvoorbeeld je tuin. Door gaten te boren tot op het niveau van die ondergrondse watertafel willen we het water draineren in nattere periodes – maar evengoed het water capillair terug gebruiken in drogere perioden. voice-over Wat we nu gaan doen, is op bepaalde plaatsen in de tuin gaten boren, daarvoor gebruiken wij een grondboor van twaalf centimeter in diameter, en we gaan daarmee de diepte in tot op het ogenblik dat we grondwater hebben, we noemen dat de kwellen. Dat is stap één die we nu gaan uitvoeren. De nodige stappen om dit te bereiken? Eerst zoek je de waterlagen op. Dan boor je enkele gaten in de tuin. Een takkenbundel wordt snel in de opening geplaatst, waarna alles nog enkel moet afgedekt worden met wat compost. Laten we dit even in detail bekijken. voice-over Ondergronds lopen sowieso wateraders en die kan je proberen op te sporen met behulp van een wichelroede. Het is zo’n waterader die we nodig hebben om onze tuin beter te kunnen draineren. Hoe werkt het? Voice-over Nu, we zouden willekeurig in de tuin gaten kunnen maken, maar er zijn grondwaterlagen en die kunnen we eigenlijk, in het verleden, maar nu nog, worden die gedetecteerd aan de hand van een wichelroede. Georges Nu, met de de wichelroede bepalen wij de plaats waar die grondwateraders liggen. Meestal lopen die noord – zuid gericht, omdat dus het magnetisch veld rond de aarde, maakt eigenlijk alles magnetisch, ook wij zijn magnetisch geladen. En de waterlagen die daar lopen, ondergronds, die verstoren die magnetische velden. En aan de hand van de wichelroede, kunnen wij dus de juiste plaats bepalen. Georges Voila kijk, we lopen gewoon rechtdoor, en op een gegeven moment, als we een waterlijn kruisen, dan gaan die staven naar binnen plooien. Hier bevindt zich dus een waterlijn. Als we hetzelfde doen in de breedte, zullen we op een gegeven moment ook weer de wichelroede zien uitslaan en dat is dan net het punt waar twee waterlijnen elkaar kruisen. Georges Kijk, ze begint al stilletjes uit te wijken, en op die plaats … voila. Dus op dit punt gaan we nu een boring uitvoeren. Georges Dus, we zullen er hier een paar bijeen pakken. Ongeveer een meter, ja. Ja. We zorgen er wel een beetje voor, dat dus uh, de dikte van voor en langs onder ongeveer gelijk. Voila, en deze kunnen we er ook nog bij leggen. Tijd om de takkenbundels te maken. Maak die bij voorkeur met wilgentakken omdat die beter bewaard blijven in de grond. De takkenbundels zullen dan – zodra er verschillende gaten in het gazon zijn gemaakt – als een soort van communicerende vaten werken om het grondwaterniveau op alle plekken gelijk te krijgen. voice-over Wat we nu aan het doen zijn, is eigenlijk de voorbereiding, want als we die gaten geboord hebben, dan gaan we die vullen. En we gaan die vullen met wilgentakken bij voorkeur, omdat wilgenhout beter bewaard in de grond. Bamboe is daar ook goed voor, maar de bedoeling is nu dat we bussels maken, met een diameter van, ja boorgat van twaalf centimeter, en die gaten zullen we dan opvullen. En de bedoeling zal dan zijn om op die manier, op de verschillende plaatsen waar we gaten maken, een soort van communicerende vaten te maken. Zodanig dat het grondwaterniveau op alle plekken in de tuin op hetzelfde niveau komt. Georges Dus we maken eerst een lus en dan gaan we die takken bijeen pakken. En we maken daar bussels van. Georges Voila, dat is nummer één. En nu … wacht ik zal ze een beetje bijeen houden, ja. Georges Dus eerst een lusje maken, en dan de ‘strop’ dicht draaien. Ja. Een paar wikkelingen er rond. Georges En nog een knoopje erbovenop. Voila. Georges Voila, en nu gaan we over tot de actie, Jan, nu gaan we gaten boren, hé? Georges Nu, bij professioneel gebruik maakt men gebruik van een gemotoriseerde machine, een gemotoriseerde boor, maar hier gaan we het proberen met de hand. Zodanig dat ook de mensen die het willen uitproberen ... Georges Dus, ‘t geen dat we nu uitgeboord hebben, moet eruit. Georges Kom, ik zal dat truweeltje pakken. Georges Je ziet de grond is vrij kleverig, dat hangt natuurlijk ook af van welke soort grond, hé. Zandgrond, daar ga je geen problemen mee hebben, maar dit is hier een mengeling van zand, leem en klei. Georges Ja. Georges Nu, momenteel hebben we nog geen harde laag. Dus het gaat eigenlijk vrij vlot hé, nu. Het drainagegat maken we met twee types van grondboren. De spiraal zorgt voor het dieper uitgraven terwijl de klokboor het gat telkens ruimer zal maken. voice-over Hier hebben we de bovenste laag, is de – bovenlaag – dus de, uh, (haperend) de vruchtbare grond, en zodra we wat dieper komen, dus hier bijvoorbeeld, dat is zand, rivierzand. Zie je? Zavel, zoals ze dat in de volksmond zeggen. Eigenlijk, eens we dertig centimeter diep zijn, op deze locatie, hebben we die rivierzandlaag, dus de zavel, ok? Georges Dat is die cilinderboor waar de grond veel beter in blijft kleven, he. Georges Zie, hier zitten we al in de zandlaag, zie je het? Dus euh, … voila, kijk, dat is hier, puur, puur zand hé, zie je? Georges Deze boor is eigenlijk om het gat te ruimen, en de spiraalboor is om te produceren, eigenlijk. Wacht eens, er even op kloppen. Georges Dus je ziet in feite, we zitten hier nog geen halve meter diep, en we hebben al drie types grond. Vandaar dat die waterhuishouding, men zou zeggen, het grondwater is overal gelijk, maar dat is niet zo, dat wordt bepaald door de structuur van die grondlagen. Georges Hoor je het? We horen dus al whooh, (waterzuigend effect), dus we komen aan het water, stilletjes aan. Georges We zitten nu op de diepte van een meter vijftien, en daar hebben we water. De bedoeling is dat we nog minstens dertig centimeter dieper boren. Waarom? Omdat onze houten takken werkelijk goed contact moeten maken met die waterlaag die we nu bereikt hebben. Georges Kijk voila, dus we moeten bijna niet meer kloppen, het valt er bijna vanzelf af … vandaar dat we nu best overschakelen op die klokboor, he. Georges Voila, nu gaan we terug onze klokboor gebruiken, om het gemaakte gat met de spiraalboor te ruimen, zodanig dat we voldoende plaats hebben om onze houtbussel daarin te plaatsen. Georges Kijk, zie je, die papperige grond blijft gemakkelijker in die klok zitten, he. Dat is de bedoeling van die klokboor. Georges Die gaten zijn gemaakt op een afstand van vijftig centimeter, aan de hand van de positie van het gat zien we ongeveer op welke diepte dat we zijn. Dus nu zullen we stilaan, als dat gat gelijk is met de grond, zitten we op anderhalve meter. En dat is het ideale moment om klaar te staan met de houtbussel zodanig dat we, als we de boor verwijderen, onmiddellijk die bussel in de plaats kunnen steken om te vermijden dat het gat in elkaar valt. Georges Kijk, en ik ga me klaar houden. Voila, nu zitten we op de gewenste diepte. Als we onze klokboor verwijderen en we wachten te lang, dan gaat dat gat binnen de kortste keren terug in elkaar vallen, dus we moeten nu heel vlug zijn, zodanig als we onze klokboor verwijderen, dat we de houtbussel onmiddellijk in dat gat steken. Oké, Jan, ben je klaar? Georges En nu, er eens goed op stampen. Georges Kijk, we hebben hier nog wat houtrestjes die we er nog kunnen bij steken. Georges Kijk, en wat we nu hebben, eigenlijk is dat een soort rioolputje. Dus het oppervlaktewater dat eerst verhindert was om door te dringen omwille van die kleilaag, gaat nu via die takken direct zijn weg vinden naar het grondwaterniveau en op die manier gaan we eigenlijk ons plafond draineren. Georges Voila, dus dit is eigenlijk bosgrond, goed verteerde humus, waarom, als we daar kleigrond in doen, zal dat opnieuw de waterhuishouding vast houden. Nu, op die manier, kijk, dat is luchtige grond, en dat water kan nu makkelijk in de grond trekken. Georges Voila, nu hebben we een oplossing voor onze vochtige tuinen, niet alleen voor onze vochtige tuinen, want in de winter gaan we overtollig water draineren naar de grondwaterlagen, maar in de zomer gebeurt het omgekeerde. Dan zuigen we water aan uit de grondlaag om de grond te bevochtigen. Ik hoop dat we daarmee een beetje bijgedragen hebben tot een beetje meer parate kennis. En we zien elkaar [terug] voor een volgende!