Hoe plaats je omheining rond een vijver?
Hallo Roger
De meest natuurlijke manier om een vijver kindveilig te maken, en dus af te schermen, is door het plaatsen van een omheining in kastanje. Zo’n hekwerk kan eveneens gebruikt worden om op een duurzame en onderhoudsvrije manier je dierenweide of woning af te sluiten. Maar hoe ga je te werk om een stevig en net resultaat te bekomen? Roger weet raad!
Transcriptie
In Hallo Roger bieden we een luisterend oor aan kijkers met problemen. Dit keer kregen we de vraag van een kijker met een vijver in de tuin. Want hoe kun je die veilig afschermen voor je kinderen? Water en kleine kinderen is nooit een goeie combinatie. Als je kinderen hebt, is het dus steeds nodig je vijver kindveilig te maken. Er zijn meerdere opties mogelijk, maar Roger kiest voor een omheining in kastanje, om een praktische maar ook mooie oplossing te bieden. Je begint met de omtrek van je vijver te meten, om te weten hoeveel hekwerk je precies nodig hebt. Zo’n kastanje hekwerk is meestal beschikbaar in rollen van 5 of 10 meter. Het aantal palen stel je af op de hoogte van je omheining. Is die 1,2 meter of lager, dan volstaat een paal elke 2 meter. Is het hoger, dan voorzie je één elke 1,5 meter voor een stevig resultaat. Qua keuze van het hekwerk heb je dus verschillende opties qua hoogte. Reken erop dat het in geval van kinderen best minimium 1 meter hoog is. Ook de tussenafstand van de latjes kan variëren, maar doet in dit geval minder ter zake. Gebruik je de omheining bijvoorbeeld voor je kippenren, dan zal dit wel belangrijk zijn. De maat van je palen kies je in functie van je hekwerk en de bodem. Hou ermee rekening dat je palen bij voorkeur 1/3e van de lengte in de grond moeten zitten, met een minimum van 50 centimeter. Zorg dus dat je palen mínstens 50 cm langer zijn dan je omheiningshoogte. Voor een hekwerk van één meter hoog, voorzie je dus palen van minimum 1,5 meter lang. Bij dunnere palen kun je gerust wat meer marge nemen, om zeker te zijn. Hier gaat het om vaste leemgrond, dus hoef je geen al te dikke palen te hebben om een stevig resultaat te bekomen. Vraag gerust raad bij je leverancier die je hierover kan adviseren. Naast het hekwerk en de palen heb je nog schroeven en krammen nodig. En ook een palenrammer, grondboor of houten tuinhamer kan zeker nuttig blijken. Net als wat standaard gereedschap. Je begint de installatie met het uitzetten van de contour van je vijver en dus de plaats waar je de omheining wil plaatsen. Met behulp van touw kun je dit vlot en makkelijk doen. Hier zullen we de omheining niet vlak tegen de vijver zetten, maar laten we wat marge. Zo krijgen we de palen vlot in de grond en kunnen we aan de binnenzijde nog rond de vijver lopen. Bereken daarna volgens welke tussenafstand je de palen moet positioneren. Deel de maat van de omtrek door het aantal voorziene palen. Je kent zo de locatie en de tussenafstand, waarna je de palen ter plaatse kan gaan positioneren. Hou hierbij rekening dat die tussenafstand dus maximaal 2 meter is bij een omheining tot 1,2 meter hoog. Heb je een ronde vorm te volgen, zoals hier, dan kan het aangewezen zijn de tussenafstand wat kleiner te maken. Op die manier zal je een mooiere bocht kunnen maken en zal de vorm niet te hoekig zijn. Eens je dit gedaan hebt, krijg je meteen al een beeld of de opstelling van je omheinig goed zit en kun je eventueel nog corrigeren. Tijd om aan het zware werk te beginnen, want je moet de palen uiteraard nog definitief in de grond gaan zetten. De hoogte van je palen kun je kiezen. Wil je dat de palen subtiel in je omheinig geïntegreerd zitten, dan zorg je ervoor dat ze op een gelijke hoogte als het hekwerk staan. Leg ze dus even op elkaar, met de bovenzijde gelijk, zo kan je aftekenen tot waar je palen in de grond moeten zitten. Meet dan nog na of je aan de minimumdiepte van 50 centimeter voldoet. Wat ook een optie is, is om met een lat of borstelsteel een mal te maken die de juiste hoogte aangeeft. Kleef af met tape hoe ver de paal mag uitsteken boven de grond. Zo kun je snel en makkelijk checken of de hoogte goed is, en hoef je niet paal per paal af te tekenen. Heb je er niet al te veel te doen, dan kun je de handmatige manier gebruiken om de palen te zetten. In een zwaardere grond kan het daarbij nuttig zijn om het gat eerst voor te bereiden met een handgrondboor. Deze draai je in de grond op de plaats waar je de paal wil zetten. Let wel op dat je in wijzerzin draait om de boor in de grond te krijgen. Daarna trek je de boor er weer uit. De aarde blijft zo tussen de schroefdraad zitten en haal je dus weg uit het gat. Zo’n grondboor kun je aankopen of huren en is beschikbaar in verschillende diameters. In dit geval gebruiken we een grondboor van 90, waarmee je dus een gat met 9 centimeter diameter kan maken. Het is beter niet de volledige diepte voor te boren, want dan zou de paal te los in het gat staan. Daarom doe je de aanzet met de grondboor, om de rest dan in te kloppen, zo is het werk al deels vergemakkelijkt en bekom je een stevig resultaat. Dunne palen kun je ook rechtstreeks in de grond slaan, bij dikkere palen is voorboren zeker aangewezen. Om de palen verder in te slaan, is een palenrammer een handig hulpmiddel. Je doet de kop over het uiteinde van het hout en beweegt die dan op en neer. Op die manier tik je de paal in de grond. Met dit systeem kun je goed kracht zetten zonder de paal te beschadigen. Het gewicht van het hulpstuk helpt bovendien om de paal vlot in de grond te krijgen. De slagen zijn ook gecontroleerder dan met een hamer, waardoor je de paal over het algemeen rechter in de grond duwt… En het is iets gebruiksvriendelijker. Uiteraard blijft het gebruik van een houten tuinhamer ook steeds een optie. Net als met de palenrammer zal je het hout hiermee niet beschadigen, wat met bijvoorbeeld een voorhamer wel het geval is. Bij het gebruik van een paalhamer moet je er wel op letten dat je de kop netjes langs boven op de paal laat vallen. Zo zal je de paal niet scheef slaan. Maak dus een grote beweging en hef de hamer voldoende hoog op tijdens het hameren. Tip! Om ervoor te zorgen dat de hamerkop stevig op de steel zit, kun je er een paar uur vooraf wat water op gieten. Zo gaat het hout zwellen en is een stevig verbinding verzekerd! Welke methode je uiteindelijk gebruikt om de palen te bevestigen kies je zelf, volgens de manier die voor jou het beste werkt of volgens welk materiaal je voorhanden hebt. Controleer tussendoor steeds met de waterpas in verschillende richtingen of je paal recht staat, en corrigeer eventueel tijdens het verdere inkloppen. Check uiteraard ook regelmatig de diepte, door je mal ernaast te houden. Je doet dit beter te veel, dan te weinig, want eens je paal te diep zit, kun je die er moeilijk terug uittrekken… De steunpalen zitten dus zeker voldoende vast door ze gewoon los in de grond te kloppen. Je hoeft er enkel voor te zorgen dat ze diep genoeg in de aarde zitten. Het is niet nodig ze te betonneren. Hoe meer verharding je kan vermijden, hoe beter. Dat komt je tuin enkel ten goede! Dit onderdeel van de installatie is het hardste labeur. Weet wel dat je indien nodig ook een gemotoriseerde grondboor of palenrammer kan huren. In het geval van heel zware of harde ondergrond, heel dikke palen of een grote hoeveelheid palen kun je deze overweging wel maken. Eens je de volledige omtrek van je vijver van steunpalen voorzien hebt, kun je de kastanjeomheining zelf gaan bevestigen. Voorzie inox schroeven, die zijn weer- en waterbestendig. Een lengte van 60 zou moeten volstaan om de latten op de palen te monteren, zo zitten de schroeven nog voldoende diep in de palen voor een stevige bevestiging. In de verpakking zit ook een bit inbegrepen, zo ben je onmiddellijk voorzien van het juiste accessoire voor op je schroefboormachine. Daarnaast zorg je best ook voor verzinkte krammen. Die kunnen nuttig zijn om de omheining ter hoogte van de draad aan de paal vast te maken. Draag handschoenen voor het vervolg van de plaatsing, zodat je je niet kan kwetsen aan de ijzerdraad van de omheining. Begin met de eerste rol kastanjehekwerk te ontrollen en min of meer op zijn plaats te zetten. Bepaal de startpositie in functie van waar je eventueel met een toegangspoortje wil eindigen. Start de montage dan aan je beginpaal, door er het eerste kastanje latje aan vast te maken met de inox schroeven. Een 3 à 4-tal schroeven zijn hierbij voldoende. Trek de omheining dan zo strak mogelijk aan, voor je op de volgende steunpaal bevestigt. Kom je met een lat uit ter hoogte van de paal, dan schroef je vast. Kom je er net met een tussenliggend stuk draad uit, dan gebruik je de krammen. Positioneer die over de ijzerdraad en klop ze met een hamer in het rondhout. Op die manier zit de draad geklemd en kan je hekwerk niet meer bewegen. Het is heel belangrijk om de bevestiging paal per paal aan te pakken. Zo kun je de omheining telkens zo goed mogelijk aantrekken om een strak en solide resultaat te bekomen. Een stok of spade kan hierbij een handig hulpmiddel zijn. Steek die tussen de latjes en gebruik dan de paal als hefboom om het hekwerk zo veel mogelijk op de schuiven. Op die manier kun je de omheining beter opspannen dan met de hand. Want hoe strakker, hoe steviger. Zorg uiteraard dat je dit boven- en onderaan doet, zodat je latjes zo recht mogelijk staan. Eens je het eerste stuk omheining gemonteerd hebt, kun je het volgende stuk aanbrengen. Positioneer het begin van de rol waar het vorige stuk eindigt en ontvouw de rest vanaf daar. Zo’n omheining heeft geen voor- of achterkant, maar het kan nuttig zijn vooraf eens te bekijken of je bepaalde kant mooier vindt. Richt die zijde dan naar buiten toe. Om de twee stukken omheining naadloos in elkaar te laten overgaan zijn er verschillende werkwijzen mogelijk. Een eerste optie is om de beginlat van de tweede rol te verwijderen, door de ijzerdraad los te wikkelen. Deze vrijgekomen ijzerdraad vlecht je dan rond het laatste latje van de al geplaatste rol. Je gebruikt best een tang om dit goed te kunnen aandraaien. Positioneer deze draadverbinding ook aan de binnenzijde van je omheining, zodat er aan de buitenzijde geen ijzerdraad is waar de kinderen zich aan zouden kunnen kwetsen. Knip de ijzerdraad na bevestiging eventueel wat bij. Daarna kun je verdergaan op het elan waarop je bezig was. Goed aantrekken dus… En paal per paal bevestigen. Een andere mogelijkheid om twee stukken omheining met elkaar te verbinden, is de volgende. Haal de laatste kastanjelat uit het al geplaatste stuk weg. Let wel, het ijzerdraad mag je hierbij niet losmaken, je moet de lat dus uit de openingen schuiven. Daarna doe je hetzelfde aan het begin van de nieuwe rol… Bij beide stukken heb je nu dus vrijgemaakte lussen ijzerdraad. Positioneer die nu op elkaar, zodat de rollen elkaar overlappen… En steek er een van de weggehaalde latten opnieuw in. Op die manier verbind je beide delen met elkaar, zonder dat dit zichtbaar is, want de onderlinge afstand tussen de latjes in de overgang blijft identiek hetzelfde. Zo’n kastanje hekwerk is een ideaal middel om een vijver of zwembad te omheinen, maar kan ook perfect gebruikt worden voor het afsluiten van een dierenweide of tuin. Het gaat om een duurzame houtsoort en is dus een onderhoudsvrije en natuurvriendelijke oplossing. Het hout zal na verloop van tijd nog wat vergrijzen zodat de afsluiting subtiel in je tuin zal opgaan. Bij een dierenweide kun je een poort in kastanjehout in de omheining integreren, maar voor het beveiligen van een vijver is dit niet per se nodig. Al is het natuurlijk wel handig dat je de vijver kan bereiken voor onderhoudswerken. Om een toegang in de omheining te voorzien, kun je ervoor zorgen dat het laatste stukje omheining los kan gemaakt worden. Voorzie dit in het ideale geval wat uit het zicht, zodat dit minder zichtbaar is voor de kinderen. Zorg dat de palen daar iets dichter bij elkaar staan en bevestig de afsluiting op de gebruikelijke manier op de voorlaatste paal. Het eindstuk schroef je dan niet vast op de laatste paal, maar maak je vast met een stuk ijzerdraad. Dit is een bevestiging die je dan tijdelijk weer kan losmaken om een toegangsopening te creëren. Draai de draad wel goed aan en zorg dat de verbinding aan de kant van de vijver zit. Zo kunnen de kindjes er niet bij en kunnen ze zich niet aan de ijzerdraad kwetsen. Eens je met de omheining zo de volledige vijver omsloten hebt, ben je klaar! Zo heb je een duurzame, maar ook stevige afbakening, die bovendien geen wind vangt. Plus het is budgetvriendelijk, makkelijk zelf te plaatsen én geeft een natuurlijk ogend resultaat… Zo kun je je kinderen of kleinkinderen met een gerust hart buiten laten spelen en tegelijk blijven genieten van je tuin en vijver! Heb je zelf nog een probleem waar Roger je misschien bij kan helpen? Stuur dan een mailtje naar roger@dobbit.be!
