Hoe herstel je een brievenbus?

De brievenbus heeft jaren dienst gedaan in weer en wind, maar heeft zijn beste tijd gehad. Houtrot heeft toegeslagen en daarom zal Roger een nieuw corpus en frontpanelen maken, en het geheel opnieuw weerbestendig maken. Het betonplex is deels verweerd en mag eruit, maar zit nog deels verankerd met wat silicone. Met een cutter snijdt Roger het los, maar wees gerust, je kan je ook uitleven met wat bruter materiaal. Het corpus zat blijkbaar ook nog eens gefixeerd met wat dotten PU-schuim, een ideetje die we later overnemen. Nog vlug al het vuiligheid ruimen, en dan kunnen we opmeten. Tijd om te meten. Breedte en lengte, uiteraard. Controleer telkens een paar punten. De gemetste stenen liggen vermoedelijk wel mooi uitgelijnd, maar er kan soms wat speling zijn door de voegen en rondingen van de stenen. Maatwerk is meten! Het binnenwerk van de brievenbus maakt Roger opnieuw met betonplex van twaalf millimeter dik. Ook al zit het plaatmateriaal binnenin de brievenbus, het is wat beter geschikt tegen vochtige omstandigheden. Zet de maten over. Werk haaks. Het is geen maatwerk voor een meubelkastje waar we later op zullen kijken, maar je wil niet dat de deurtjes later schots en scheef komen te zitten. Klem je werkstukken vast, en zaag uit. Als je al wat panelen hebt, kan het nooit kwaad om al even te testen. Het scheelt je een paar seconden in werktijd, maar doet je nog veel meer minuten winnen mocht je nu al een fout opmerken. Controleren kan nooit kwaad! Voor het gemak werkt Roger op de oprit, dichtbij de brievenbus, dus dan is het soms wat improviseren. Om de panelen enigszins haaks aan elkaar te monteren, klemt hij wat betonplex op die manier vast, dat hij telkens zijn werkstuk tegen de rechte fabriekszijde kan fixeren. Haal er wat houtlijm bij die geschikt is voor buitentoepassingen. Zet de panelen tegen elkaar vast met enkele nagels. De overtollige lijm veeg je weg. Niet dat het kwaad kan, het corpus zit straks toch weg uit het zicht, maar het is gewoon handiger dat je het corpus niet constant moet vastnemen met kleverige lijmrestanten aan je handen. Doe zo voort met de resterende panelen. Een beetje lijmen. Wat timmeren. En lijm opkuisen. De brieven worden later gedeponeerd in een bovenste schuif, en onderaan komt er een deur om pakketjes te leveren. De ‘box’ moet dus nog een schap krijgen in het midden. Even afmeten. En dan de maten overzetten. De rest van de montage volgt, je snapt het wel. Voor het corpus definitief op zijn plaats komt, toch nog even een kleine controle doen of het maatwerk wel klopt. Beter nu nog een hoekje of een rand wat bijwerken vooraleer we met het PU-schuim te werk gaan. Je wil dat het geheel straks uitgelijnd zit met de bakstenen. Dat controleer je snel met een waterpas. De bedoeling is dat we de randen afgewerkt krijgen met een afdeklat. Even enkele spieën uit ons resthout zagen. De spieën dienen om het corpus voorlopig vast te zetten, opdat het niet meer verschuift totdat de kieren met PU-schuim wordt gevuld. Controleer met de waterpas of alles mooi is uitgelijnd. Bereid het PU-schuim voor door het even te schudden. Je huid kan het product niet goed verdragen, dus draag best handschoenen om geen contact te hebben met mogelijke spatten. Vul de kieren voor één derde. Het vulvermogen van het schuim is groot, waardoor er slechts een kleine hoeveelheid moet worden gebruikt. Na uitharden, mag het overtollige schuim worden weg gesneden. Om de zijkanten af te werken, komt er een afdeklat. Meet op. Teken af, en zaag uit. Hier is meranti gebruikt met een goede duurzaamheidsklasse om vele jaren lang de weerselementen te kunnen trotseren. En daarbij komt dat we het nog zullen behandelen. Boor wat voor, en schroef dan vast in het achterliggende corpus. Een paar schroeven, en dat is voldoende. Zorg dat de schroefkop verzonken zit. Eens de zijkanten eraan hangen, doe je hetzelfde voor de dwarslatten. Op die manier zitten de kopse kanten van het corpus uit betonplex beter afgedekt tegen de weerselementen. Er komen uiteraard nog enkele deurtjes aan de brievenbus. Regen en wind zouden anders vrij spel krijgen met de post. Meet op, en dit op meerdere punten. Dan kan je het frontpaneel altijd nog wat lichtjes aanpassen, mocht er toch nog ergens een millimeter speling in de constructie zijn binnengeslopen. Zet de maten over. Voor de frontpanelen gebruiken multiplex. Mits een goede laag verf of beits, zal dit goed stand houden tegen de regen. Het zou te kostelijk worden om hier een volle plaat in meranti te gebruiken, een doe-het-zelver denkt altijd logisch na, toch? Hou rekening met de zool van de cirkelzaag. Meet de afstand van zool tot aan het zaagblad en reken dit bij de opgemeten maat van daarnet. Kleine tip: noteer die afstand met stift op je machine. Bij een volgend gebruik vind je die afstand dan meteen terug. Klem een geleider vast om de zaagmachine recht te doen zagen. En herhaal voor het tweede frontpaneel. Controleer of beide stukken passen. Wederom, dan kan je nog altijd wat bijwerken indien nodig. De deuren hebben nog scharnieren nodig om te kunnen werken. Kies voor een verzinkte uitvoering of roestvrijstaal zodat het wat beter gewapend is tegen vorming van corrosie. Het is handig om te beginnen aan een paneel. Positioneer, en teken de gaten af. Schroef elk scharnier vast. Voor grotere pakketten, opent en sluit het frontpaneel onderaan met een eenvoudig schuifslot. Schroef die nog snel vast. Het paneel mag niet slepen tegen de omkasting, dus duw het wat op langs twee punten. Dat kan van alles zijn, kaleerblokjes, spieën … als het maar van dezelfde dikte is telkens. En om het slot te bevestigen, is er nog een bijhorende beugel om te monteren. En dan herhaal je alles nog eens voor het andere paneel. Een brievenbus is pas af met een slot. Het principe is eenvoudig. Het cilinderslot monteer je in het slotgat. Een plaatje met inkeping draait mee met de sleutel, en fixeer je langs achter tegen het paneel. Positioneer waar je het slot wil hebben. Plaats het plaatje met inkeping, en teken af waar je straks doorheen het hout moet boren om de cilinder van het slot doorheen te krijgen. Neem er een houtboor bij die al zoveel mogelijk hout kan weg happen, desnoods doe je het in meerdere keren. Zodra het cilinderslot erin valt en mooi blijft haken met zijn hals, zit je goed. Om het slot te fixeren, komt er nog een vloot met haken bij, die je met enkele tikken in het hout kan doen priemen. Nog even fixeren met de bijhorende moer, en dan simpelweg het slot erin brengen. Dat is het makkelijkst als je werkt met de sleutel zelf. Vanaf nu kan je het slot draaien en het slotplaatje langs achter draait dan mee. Nu nog enkel een inkeping maken in het corpus, zodat bij het sluiten van het slot, het slotplaatje zich erin kan vasthaken. Die inkeping moet even hoog zitten als het slot, en ook de afstand waar het slotplaatje voorbij het paneel komt, moet je meten. Werk het stukje weg, in ons geval lukt dat hier voldoende met een bankhamer en een houtbeitel. Na wat beitelwerk, is de nis klaar en sluit het deurtje perfect. Het hout wil je nog extra beschermen, met verf leg je best nog een primer. Een beits leg je meteen op het naakte hout. Verzadig het hout voldoende, en eventueel leg je er nog een aantal laagjes op. Vochtige lucht of slagregen kan nog altijd binnensluipen binnen de kieren rondom de afdeklatten. Een beetje silicone kan dus zeker geen kwaad, een extra werkje die alles wel opmerkelijk zal verduren.